kabilang buhay

Para silang taga-city hall, sabi mo

at humirit pang They’re just a bunch of clerks.

Tuloy biglang sumagitsit sa mga ugat ng utak nila

ang mga binitiwan mong salita.

Mainit na mainit.

Pumapasong higit sa karaniwang lagnat

na kaya yatang pasulakin

ang asoge ng clinical thermometer.

Parang init ng mabangong cappuccino

na isinusuka ng vending machine

na kapag walang anu-ano’y mapapatakan

ang walang kamalay-malay na balat

dahil sa maling paghawak sa paper cup.

At saka mapapa-aray.

Ouch!

Sa harap ng computer

ay datna’t-panawan sila ng panahong

ikinulong sa iba’t-ibang time zone.

Wala silang magawa.

Wala silang magawa

sa mga binitiwan mong salita

kahit alam nilang marami silang nagawa

higit sa mga bulto ng mga tinipang document

na umaapaw sa pagkakasalansan sa filing cabinet.